Zeszyt pierwszy części trzeciej tomu czwartego Idei i państwa poświęcono miasto królewskim Czech (odrębny zeszyt, kolejny, dotyczy miast królewskich pozostałych składowych Korony czeskiej, to jest Śląska, Moraw i Łużyc). W dużej mierze koncentruje się on na materialnej tkance miast. 

Obszerny dorobek translatorski i eseistyczny Karla Dedeciusa (1921–2016) pozwala uznać założyciela Instytutu Kultury Polskiej (Deutsches Polen-Institut Darmstadt) za najwybitniejszego animatora niemiecko-polskiego transferu kulturowego wszech czasów. Jego ogromny wkład w dzieło upowszechniania dorobku naszych pisarzy w krajach niemieckiego obszaru językowego dokumentuje i popularyzuje m.in. Fundacja im. Karla Dedeciusa (Karl Dedecius Stiftung) z siedzibą we Frankfurcie nad Odrą, której działalność pozwala uznać ją za jedną z najważniejszych organizacji pozarządowych realizujących posłannictwo porozumienia, przezwyciężania uprzedzeń i stereotypów oraz budowania zaufania w relacjach obu naszych narodów. Otwartość i gotowość współpracy sygnalizowana przez kierownictwo Fundacji skłoniły nas do ogłoszenia kilka lat temu założeń projektu naukowego i dydaktycznego DEDECIUSkalia, którego celem jest zapoznanie młodzieży polskiej z wybranymi elementami dzieła tego niestrudzonego tłumacza, badacza i popularyzatora literatury polskiej. Cel ten chcemy osiągnąć poprzez przygotowanie serii publikacji przynoszących artykuły naukowe i materiały dydaktyczne wspomagające proces nauczania języka niemieckiego w naszym szkolnictwie średnim i akademickim, przydatnych także do prowadzenia zajęć, których przesłaniem jest akwizycja szeroko rozumianej wiedzy kulturoznawczej, np. z zakresu polsko-niemieckich relacji literackich. Projekt DEDECIUSkalia realizowany jest z inicjatywy pracowników Zakładu Dydaktyki Literatury oraz Zakładu Translatoryki i Glottodydaktyki w Instytucie Filologii Germańskiej Uniwersytetu Wrocławskiego, Centrum Kształcenia Nauczycieli Języków Obcych i Edukacji Europejskiej Uniwersytetu Warszawskiego i Fundacji im. Karla Dedeciusa.

Tom 17 serii Kultura uzdrowiskowa w Europie, zatytułowany Leczenie i styl życia w uzdrowiskach Europy i Polski i ich transformacje od czasów starożytnych po współczesne, jest poświęcony trzem zasadniczym obszarom tematycznym. Są one przedstawione w wyodrębnionych częściach tomu. Podział tomu na te trzy części uznaję za uzasadniony pomimo tego, że niektóre szczegółowe zagadnienia poruszane przez autorów studiów publikowanych w każdej z nich pojawiają się również w pozostałych. Mają jednak one inne znaczenie wobec pozostałej treści tych studiów i względem ich głównej osi tematycznej. 

Trzytomowa edycja Medycyna i dziecko. Rozprawy i szkice z historii medycyny i literatury jest efektem szóstej już odsłony ogólnopolskiego projektu naukowego „Lekarz jako autor i bohater literacki” realizowanego od 2018 roku w ramach współpracy Dolnośląskiej Izby Lekarskiej i Uniwersytetu Wrocławskiego. W tym interdyscyplinarnie zorientowanym przedsięwzięciu badawczym bierze udział liczne grono historyków medycyny i literaturoznawców, lekarzy i pielęgniarek, socjologów i filozofów, farmaceutów i prawników, filmoznawców i historyków kultury, psychologów i pedagogów. Wśród uczestników projektu są przedstawiciele kilkunastu uczelni, instytutów naukowych i stowarzyszeń. Oto niektóre z nich: Ośrodek Pamięci i Dokumentacji Historycznej Dolnośląskiej Izby Lekarskiej, Wydział Filologiczny Uniwersytetu Wrocławskiego, Uniwersytet Medyczny im. Karola Marcinkowskiego w Poznaniu, Komisja Kształcenia Dolnośląskiej Rady Lekarskiej, Polskie Towarzystwo Historii Nauk Medycznych, Uniwersytet Medyczny im. Piastów Śląskich we Wrocławiu, Uniwersytet Komisji Edukacji Narodowej w Krakowie, Ośrodek Dokumentacji Historycznej Śląskiej Izby Lekarskiej, Collegium Medicum Uniwersytetu Jagiellońskiego, Gdański Uniwersytet Medyczny, Dolnośląska Okręgowa Izba Pielęgniarek i Położnych we Wrocławiu, Wyższa Szkoła Medyczna w Kłodzku i Komisja Historyczna Wojskowej Izby Lekarskiej. 

Istnienie źródeł wód mineralnych było przez wieki główną przesłanką umożliwiającą właścicielom obszarów, na których źródła te były zlokalizowane, zakładanie uzdrowisk. Było tak zarówno w przypadku źródeł wody zimnej, jak i źródeł termalnych, z których rzadziej korzystano w kuracji pitnej, ale przeznaczano je przede wszystkim do kąpieli. Źródła wód mineralnych przyciągały uwagę osób chorych już od czasów starożytnych, zanim zaczęto formalne i profesjonalne badania nad ich składem chemicznym. Przekonanie o właściwościach leczniczych danego źródła w odniesieniu do poszczególnych schorzeń było oparte na tradycji ustnej, zawierającej obok elementów praktycznych i racjonalnych także wątki mityczne.